Wintersport tot slot

Tsja, we kunnen wel praatjes hebben en kijken wat er niet goed ging maar we hebben wel een fantastische week in de sneeuw gehad. Nee, papa en mama gingen niet zo lekker in de sneeuw. Verkoudheid, griep, leeftijd, slecht zicht. Het droeg niet bij aan de skipret. Maar op die leeftijd nog op de latten en toch nog tot in Duitsland is wel heel gaaf samen.

Nee de knie was niet oké. Maar uiteindelijk heb ik wel 5 dagen op de latten gestaan. Niet volgas maar wel in Saalbach geweest. Ik heb wel weer het vertrouwen dat het technisch nog wel in orde is. Ik kan het nog en ik weet nu ook dat ik vorig jaar echt niet kon skien. 

Nee, het weer was de eerste 3 dagen niet geweldig maar de laatste 3 dagen waren perfect. De sneeuw was de hele week helemaal top. Een t-shirtje onder de jas is lang geleden. Heerlijk in de zon.

We hadden dit jaar de hele bovenverdieping bij mevrouw Luchner. Allemaal een kamer met douche en wc. Pure luxe.

We hebben uitzonderlijk lekker gegeten. Bij Capanna, maar dat weet je. Bijzonder lekkere pasta gerechten van tonijn tot paddestoelen. Pulled pork burgers en spareribs met een heerlijke salade. Beetje Japans. 

Dinsdag bij de Forellenranch was een verrassing. Super goeie schnitzels, heerlijke vis.

De beste schnitzel en cordon blue aten we wederom bij Zum Post in Sankt Jacob im Haus bij Ivar Cosic.

De heen en terugreis zijn altijd een opgave. Köln wordt het nieuwe München. Files, wegwerkzaamheden, drukte .

Het was heel gaaf deze week.

Wintersport deel 2

Dat weer. Dat weer op wintersport. Ondanks dat ik met mezelf had afgesproken dit jaar geen dag over te slaan, en nee, ook niet voor het weer, slaan we over vandaag. Het sneeuwt bizar hard. Dan zal het zicht wel minimaal zijn boven en dan weegt de prijs van de skikaart ineens wel mee. Een traditioneel dagje Sankt Johann in Tirol dan maar. Winkelen. En koken. We eten lekker spaghetti na een mooie speckplatte bij de borrel vanmiddag.

Op woensdag is er de beloofde zon. Pap en mam voelen zich nog steeds niet fit maar gaan wel mee skiën. Pap op de nieuwe gehuurd ski’s en schoenen. We halen zelfs Duitsland nog. We steken daadwerkelijk de grens over in dit skigebied. Het glijdt mooi maar de verkoudheid maakt dat papa en mama het na de koffie voor gezien houden. Een mooi besluit voor dit jaar blijkt achteraf. Volgend jaar zien we wel weer.  We nemen in ieder geval bewust even de tijd om de herinneringen vast te leggen en maken mooie foto’s. Voor later op de kist luidt dan het wat cynische familie-grapje!

In de avond stel ik voor om donderdag naar Fieberbrunn te gaan. Kunnen we mooi even naar Saalbach skiën. Ik voel mijn knietje wel soms maar het gaat aardig goed. Die aankondiging om naar Fieberbrunn te gaan, leidt tot wat spanning en verwarring. Fieberbrunn staan nu niet exact bekent om zijn gemoedelijke pistes en sneeuwomstandigheden. Maar ik ben wel toe aan een uitdaging en we besluiten te gaan.

De rest van de familie gaat heel lekker maar halverwege Saalbach geeft mijn knie het op. Vocht, op slot, kraken, pijn. En dan ben ik nog niet eens op de terugweg. Daarnaast heeft Renate wat mental coaching nodig. Daarom ski ik samen met haar naar beneden. Prima voor mijn tempo, goed voor het vertrouwen van Renate. Even oppert ze om de liften terug te nemen maar dat is mij een brug te ver. Daarvoor zijn we niet hier.

We eindigen op de Doischberg, mijn absolute favoriete afdaling! Een 2e keer zit er niet in, daarvoor is mijn knie te slecht en het vertrouwen te klein. Het was een spannende maar zeer geslaagde dag. 

We eten in de avond weer bij Capanna. Heerlijke pasta’s, burgers en spareribs. Lekker restaurant is dat.

De vrijdag slijten we op de Steinplatte. Ik heb flink gekoeld gisteren maar de knie wil niet meer. Zodra ik de schoenen aan doe gaat de knie op slot. Bovenaan twijfel ik of ik naar beneden moet gaan. We proberen het maar met name het vertrouwen is weg. We maken wat mooie afdalingen onder Kammerkör en dan is het na de koffie gedaan met de pret. Thuis weer hard trainen.

De kinderen maken het wat later. Anna is op het snowboard. Knap hoor.

Wintersport 2026

Zullen we eens proberen om er een verhaaltje van te breien? Dat is inmiddels alweer een tijdje geleden.

Het is hier avond. Op de 2e dag van de wintersport vakantie. Waidring, Oostenrijk. Ik heb al 2 dagen op de ski’s gestaan. Voor de vaste lezers onder jullie zal dit een opluchting zijn (voor mij in ieder geval) na het debacle van vorig jaar. Toen liep ik, of eigenlijk liep ik niet, met de naweeën van de vakantie naar Japan. Dat had er qua knie nogal in gehakt. Haarscheurtjes, breukjes, vocht, cystes.

Dat is nog niet over. Nog een kleine 5% te gaan maar met de nodige training vooraf glij ik weer. Ik weet nu weer dat fitness saai is.

Eind dag 2 dus. De rest van de familie zit met het hoofd in de Rummikub, niet wetende dat Renate dat toch wel gaat winnen. 

Glijden. De eerste aanzet was een beetje onzeker. Ik heb nieuwe schoenen en het is dus 2 jaar geleden maar na een paar bochtjes weten mijn hersenen weer wat er verwacht wordt van de beentjes, de knieën en de enkels. Tel daarbij de beweging van je bovenlichaam, de gewichtsverdeling over berg- en dalski en de stok inzet en al snel zoef ik van de Kappellenlift naar Kammerkör.

Ik val. En ik val nog een keer. Tot grote hilariteit van de rest. Eenmaal vanaf de top, de wat hogere en steilere afdalingen, val ik wat harder en verlies ik beide ski’s. En een behoorlijk stuk van mijn ego blijft achter in de sneeuw. 

Op zondag avond eten we bij Capanna. Thom, het maatje van Sven staat daar in de keuken en die doet goed werk. 

Vanavond, maandag, eten we goulash met brood en rijst. Het Dunkeles Weizen van Edelweiss smaakt heerlijk.

Het weer is wat wisselvallig met de sneeuwgrens midden in het gebied. Dat betekent dat we af en toe wat nat regenen. En af en toe mag de bril op voor de sneeuwbuien.

Mijn papa maakt een beetje een valse start. Het slechte zicht en misschien de leeftijd, breken een beetje op. De nieuwe start staat gepland voor woensdag. Dan komt de zon in volle glorie de dag verwarmen en zullen we skiën in t-shirt. Opa en oma doen daarom vandaag wat boodschapjes en maken een lekkere wandeling. In het dal is de lente al begonnen.

Het is weer een wintersport zoals anders.

Dag 2 nog maar. Genoeg in het vooruitzicht.