dinsdag 15 september 2026

Jaulny

Nee, niet aan de Moezel en ook niet aan de Maas. We vertrekken na het ontbijt naar Jaulny. Een camping in de bossen van de Lorraine. Met een zwembad. Het is nog goed warm namelijk. Overigens is dat niet de hele reden. De recensies laten zien dat de geplande camping niet heel goed staat aangeschreven. Veel lawaai. Niet schoon. Geen voorzieningen.


We maken blijkbaar een goeie keuze. Ik ben voorbereid want diezelfde recensies laten zien dat op de camping waar we aankomen, de dienstdoende mevrouw geen andere taal dan Frans spreekt. Toch weer een dingetje. Maar na 2 en een halve week in La France red ik me prima. Ik begin ze zelfs te verstaan als ze terug praten. We hebben onderweg boodschappen gedaan in Touls.

Bij aankomst gaan de hondjes eruit, een verlate lunch met stokbrood en dan snel het onverwarmde zwembad in. Vandaag is de laatste dag dat het open is.


Het is warm en benauwd vandaag. Weer richting de 30 graden. Morgen zal het wat afkoelen. Morgen maken we een lange wandeling.

En? We hebben WiFi!


We zitten nog lang buiten. Het koelt maar langzaam af vanavond.

2 dagen in één dan maar

Dag 1:

We slapen best lang uit vanmorgen. Zo lang dat ik me moet haasten om de broodjes voor 10 uur te regelen. Kopje koffie en dan op de fiets. We fietsen een eind langs de Saône richting Gigny sur Saône. Het is al best warm.

Eenmaal op de camping duiken we lekker even in het zwembad en als de hondjes eruit zijn geweest lunchen we. En daarna even lekker niks. De geplande wijnproeverij gaat niet door in verband met gezondheidsproblemen van de organisatie. Das jammer. Maar we gaan wel lekker uit eten in de avond.

Hier op het oude chateau is een restaurantje met een interessante kaart. Slakken. Eend. Gazpacho. Cesar salad. 

We nemen een voorgerechtje. Slakken en gazpacho. Renate eet kip met zoete aardappel en ik neem gekonfijte eend met patat. Heerlijk


Het was een warme dag vandaag met weinig wind en ruim 28 graden. We hebben super mazzel met het weer deze weken.

Morgen nog hier op de plek. Beetje zwemmen. Beetje fietsen. Beetje eten. Beetje drinken.

Daarna weer een stapje richting Almelo. Nog even niet aan denken.


Dag 2

Dag 2 verschilt niet heel veel van dag 1. Ontbijt met een heerlijk stokbrood en koffie. Daarna fietsen we eer een eind omheen. Door Google belanden we op een bospad met enorme gaten. Uiteindelijk doen we boodschappen voor vandaag en morgen en halen we sandwiches voor tussen de middag. Over het normale asfalt weer terug, zonder fratsen. De zon brandt er best op.

We zwemmen, lezen, zitten en eten als diner een heerlijke Bœuf Bourguignon van het restaurant alhier. Als afhaal maaltijd. Lekker met franse frietjes. Heerlijk mals rundvlees met worteltjes, champignons en uien in een diepe, rijke saus van wijn en bouillon. Top!

Het was een warme dag met zeker 30 graden en windstil. Morgen naar de Franse moezel. Een rit van ruim 300 kilometer.

We zijn er bijna

Ik loop vanavond live door een aflevering van “We zijn er bijna”. Dat zal ik wel even moeten uitleggen.

We zijn vandaag vertrokken voor een kleine 200 kilometer naar Gigny-sur-Saone, een plaatsje met een kasteel. En een restaurant, en een vis vijver en een camping. Een grote camping zelfs. 160 plekken.


We komen mooi op tijd aan, rond een uur of 1. De man achter de balie verteld me dat ze bijna vol zijn. Even later verschijnt er een bordje bij de poort. “Complet”. Ik kan dat bijna niet geloven. Er is nog zoveel plek. Mooie plekken ook. Groot. Voorzien van water, stroom en afvoer. Heel netjes.


Eerst maar eens even lunchen. Beetje luieren. Beetje niks.

We struinen even over de camping. Ik bestel brood voor morgen en we eten lekkere chorizo met aardappels en salade.

De camping raakt inderdaad helemaal vol, maar wel met mensen van onze leeftijd. Je hoort ze dus niet. Wat opvalt is dat er hier nog best veel caravans zijn. Bijna gelijk aan het aantal campers.

Voor morgen heb ik een plekje in het restaurant gereserveerd. Er is morgen in het kasteel, in de kelder, een wijn proeverij met wijnen uit de Bourgogne. Ben benieuwd.


En die aflevering van “We zijn er bijna”? 75% van de gasten bestaat hier uit Nederlanders! Ze wassen af, maken schoon, doen spelletjes, maken een praatje en rijden vrolijk op hun elektrische fietsen over de camping. Dat hebben we deze vakantie nog niet meegemaakt. Zoveel!


vrijdag 11 september 2026

Een korte reisdag

Ja, dat was wel de bedoeling. 248 kilometer. In plaats van weer een hele reis van boven de 400 kilometer. Maar goed ook want we beginnen de dag sloom. Met koffie en een ontbijt. We vertrekken rond half 11 en dan hobbelen we richting de autoroute. Het is best druk en als dan net voor Clermont Ferrand alles op 1 baan moet dan duurt dat een kwartier of 3.

We gaan net voor Thiers boodschappen doen. Er zit een Action. Ik heb mijn haar lang. Ik heb geen tondeuse. De Action wel.


We halen bij de Carrefour wat mooie stukken vlees en andere boodschappen. En dan rijden we naar de camping. Nog 20 kilometer. Nog 20 kilometer omhoog. Nog 20 kilometer op een smal pad. Nog 20 kilometer lang. En zo wordt het al met al een lange reisdag als we om half vier aankomen op een prachtige camping in de Auvergne.


Luifel uit. Stoeltjes uit. Biertje uit.


We eten vanavond gebakken aardappels met een lekkere salade en dikke speklappen. Vlees met smaak. Zoals alles in Frankrijk. Het heeft nog smaak. Morgen gaan we naar een kasteel. Ja. Echt.


Foto's komen als we echt internet hebben.

donderdag 10 september 2026

Bakker

Ik ben een groot fan van Google Maps maar een bakker liet ie nog niet zien, hier in Saint Eulalie d’Olt. Terwijl die er wel is volgens de beheerder van de camping.

Vanmorgen is Google ook wakker. Boulanger d’Olt! Ik pak de fiets en kom aan bij een echte bakker. Piep kleine winkel met een grote doorkijk naar de bakkerij. Zo moet dat. Verschillende soorten brood en heel mooi gebak.

Ik kies 2 pastel de nata (bladerdeeg met crème brulee), 2 stokbroden want die zien er onweerstaanbaar uit en een croissantje.

We ontbijten rustig aan en maken plannen naar het eind van de vakantie. Een lange reisdag van 450 kilometer hebben we niet zo’n zin meer aan. We knippen en plakken wat en dan zijn we allebei tevreden.


We lopen even het dorpje in. Het is schilderachtig mooi. Er zijn zeker 5 kunstwinkeltjes waaronder een glasblazer, een keramiekshop en nog wat andere, minder te onderscheiden kunst aangelegenheden. Erg leuk. Langs de Lot staan een aantal mensen op forel te vissen, en er wordt ook nog wat gevangen.


We lopen terug en halen de hondjes op. We gaan ruim 7 kilometer langs de Lot wandelen. Het is prachtig weer met een kleine 25 graden en een windje. Op driekwart van de wandeling gooien we wat stokken in het water en waarachtig gaat Pippi zwemmen. Zo leuk. 

Het pad gaat daarna steil omhoog zodat we het nog warm krijgen ook.


Lunch is dat mooie stokbrood met rillettes, pate en een kaasje. Typisch Frans. Laten we het daar op houden. Het is een hele mooie plek hier.


Ik reken af, want morgen gaan we een klein stukje verder. Bij Clermont-Ferand in de buurt. Geen lange reisdag, wel een stukje richting een volgend hoogtepunt, een camping bij een kasteel en een wijngaard.


In de avond koelt het hier goed af. Vannacht hebben we voor het eerst met de dekens over geslapen. Ook lekker hoor.

Droog

Droog. Frankrijk is gortdroog. Alle weilanden zijn bruin, bladeren vallen al en planten en struiken laten de bladeren hangen. Het valt echt op. Het vee eet het stro van het land. Het schaarse groen begint al te kleuren, nog voor de herfst.

Vannacht heeft het in Lourdes nog wel behoorlijk geregend. 

We vertrekken rond kwart over negen naar de bakker, met de bus. We halen brood en beginnen dan aan onze reis naar Saint Eulalie d’Olt. Ik denk daar een mooie camping te hebben gevonden aan de Lot.

En gisteren was daar ineens een andere camping in het dorpje ernaast. Met zwembad, restaurant en een supermarkt.

Als we daar aankomen na een vlekkeloze rit valt het allemaal wat tegen. De stacaravans zijn leeg en men is bezig met schoonmaken en opruimen. Er staat 1 camper. Het restaurant is gesloten en de supermarkt ligt aan de andere kant van de Lot. Einde seizoen. We gaan weg. De rit naar deze camping voorspeelde al niet veel goeds. Door zo’n troosteloos industrieterrein met een hoop rommel. 

Boodschappen doen.

Het schijnt dat Frankrijk kampt met een enorm wijn overschot. Elke supermarkt heeft geweldige aanbiedingen van AOP en IGP wijnen en andere moois. We kopen een doosje Voignier en wat losse flessen. Rood en wit. Soms voor minder dan de helft van die adviesprijs. 


En terug naar plan A. De camping in Eulalie.

Dat is mooi. De poort is dicht maar een belletje naar de eigenaar lost dat op. Hij is hier om 1700 uur. Ook hier is het niet druk maar het ligt dicht aan de rivier en de vibe is heel anders. Landelijk. We zoeken een mooie plek en dan is er even helemaal niks. Ook hier zie je de tekenen van de droogte. Aan de waterkant zijn talloze bomen ontworteld en in het water gegleden. Kurkdroog allemaal.


In de avond koelt het lekker af. De komende dagen wordt het nog heel mooi weer hier. 


Lourdes, het 2e bedrijf

We fietsen er een eind omheen vandaag. Om dat Lourdes. Geheel onbedoeld. We wilde een makkelijke weg naar het heiligdom zonder al te veel stijging en daling. Blijkt dat een weg die dat kan bewerkstelligen is afgesloten en dat mijn richtingsgevoel ons totaal in de steek laat. En dat vermijden van stijging en daling is compleet onmogelijk. Eénrichting verkeer is erg populair hier, en ja dat geldt ook voor fietsers.

Uiteindelijk komen we aan en lopen we wat door de winkelstraatjes. Winkels die eigenlijk allemaal hetzelfde verkopen. Flesjes, jerrycans, armbandjes, beelden, rozenkransen en bedeltjes. Met overal de afbeelding van, juist, Maria erop.


We eten lunch en lummelen wat op de camping. Een hangbuik zwijn komt even op bezoek. Ook kippen en ganzen lopen hier vrij rond.


Rond 4 pakken we weer de fiets voor de processie van 5 uur. Ditmaal via de gewone weg met de nodige heuvels. De processie vindt blijkbaar plaats in de zaal van Pius X. Een enorm ondergronds complex dat ruimte biedt aan 25000(!) mensen. De processie is hier een dienst. Wel mooi om te zien. We hebben gezien wat we wilden zien en gaan naar de camping.

De laatste 500 meter voor de camping gaan super steil omhoog. Op het kleinste verzet komen we helemaal buiten adem aan. En dat is niet grappig.


Na een pizza bij de camper gaan we wederom, en nu te voet, naar de avondprocessie. Best wel indrukwekkend. Ik kan moeilijk schatten maar ik denk dat er zeker 3000 mensen achter een wit kruis en een met tl-verlichting verlichte Maria aan lopen, met een kaarsje in de hand. We bekijken het vanaf de balustrade van de kathedraal. Het is prachtig. Maar ik ben nu ook wel Lourdes-moe. Het is goed zo.


We zijn rond 10 weer op de camping. Morgen gaan we rijden. 375 kilometers noordwaarts.