Delmenhorst

We verlaten vanmorgen onze geïmproviseerde camping. Het is uiteindelijk niet meer dan een grasveld met wat prefab toiletten en een keet voor de receptie. 5 kilometer uit het centrum van wat uiteindelijke wel een hele gave stad bleek.

Het verkeer loopt lekker door maar het is best wel druk. Ook hier in Denemarken. Eenmaal bij de boot sluiten we aan in rij 10. En dat is nou net de rij die als eerste op de boot mag. Ik hoef de motor niet uit te zetten en bijna als eerste staan we op de boot. Wel een beetje oneerlijk naar die enorme rijen met personenauto’s die er ook nog op moeten. Na een uurtje rijden we weer van de boot af. 

Je kunt aan beide kanten van de overtocht al duidelijk zien dat men aan het bouwen is aan een brug tussen Rodby en Puttgarden. Zowel aan land als op zee. Wie weet was dit onze laatste overtocht op die route. Het kan snel gaan.

Eigenlijk gaat de reis verder geruisloos op een uur file na. Wat denk je dat er gebeurt op een zaterdagmiddag. Als je van 3 banen al het verkeer probeert te proppen op 1 baan. Voor een marginale wegwerkzaamheid. Bizar kut.

Om iets over 4 checken we in op Delmenhorst. Het is hier weekend. Het is proppen voor een plekje. Het restaurant heeft nog maar een paar plekjes. Maar uiteindelijk belanden we achter een dikke schnitzel met bier.

Eind goed al goed. Morgen nog een kleine 200 kilometer naar Pippi en Dobby. En Sven en Anna en Caine. En de rest.

Kopenhagen dag 2

Eigenlijk verslapen we ons vanmorgen. Niet dat we afspraken hebben maar de wisseling van de koninklijke wacht laat niet op zich wachten. Dus hup om 10 uur uit bed en weer een ontbijtje in de zon. Het is voor het eerst best wel warm.

We pakken de fiets naar de stad, en dat is best een eindje, 6 kilometer. We fietsen op bepaalde momenten weer in colonne. Het is hier druk.

We komen op tijd aan voor de wisseling. We zoeken een goeie plek voor de fietsen. We zijn namelijk gewaarschuwd voor fietsendieven maar die zouden het vooral gemunt hebben op e-bikes. Kan me niet voorstellen dat ze hun neus ophalen voor ons setje perfecte gravelbikes. Slot erom. Slot aan het hek en wachten op het spektakel.

Het is druk maar het is een mooi evenement. We vertrekken iets eerder en vervolgen onze weg naar de kleine Zeemeermin. Daar is het een hele klus om dat ding zonder mensen op de foto te krijgen.

We fietsen naar Tivoli en bij het gemeentehuis eten we een hamburger.

Vervolgens staat Cristiania op de planning. Zelfde routine met de fietsen en we wandelen een tijdje door deze zelfverklaarde vrijstaat. Best aardig. Ook hierop heeft de commercie grip gekregen. Standjes, barretjes, een smederij die rustig 1000 euro durft te vragen voor een stuk. Het is een mooi stuk maar dat bedrag? 

Er is ook rommel die op een Chinese webwinkel te koop is. Maar goed, er hangt nog best wel een ongedwongen sfeer en de wietlucht is onmiskenbaar. Ben benieuwd hoe lang dit nog stand houd. Prima plek voor een kantoor of woontoren……..

Want dat kunnen ze hier, net als in Malmo, mooi bouwen!

Onze reis vervolgt zich naar, inderdaad, Reffen. Voor een biertje. Ditmaal een Kolsch, die geen Kolsch is maar een kruising tussen Kolsch en IPA.

Prima en een goed gebrouwen bier. Lekker clean.

We schuilen, nu we er toch zijn, even voor de regenbui die over trekt. En daarna, daarna is het een lange rit naar de camping.

Onderweg scoren we sushi en gyoza’s als avondeten.

Het is al vrij snel koud maar rond 1900 uur komt de zon er weer door. We zitten nog een tijdje buiten.

Morgen een schnitzel en een biertje in Delmenhorst. En als ik me niet vergis gaan we zwemmen.

Kopenhagen

Maar waar kwamen die vandaan zeg! Eergisteren vlogen er wel een paar maar die merkte je bijna niet. Toen ik vandaag een rondje over de camping maakte liep ik door zwermen en nu kruipen ze zelfs door de horren van de camper. We slapen echt slecht door elke keer weer nieuwe exemplaren. MUGGEN!

Daarbij komt dat we niet echt voorbereidt zijn. Als ervaren Zwedengangers hebben we meestal wel wat bij ons. Een gordijn voor de deur, prikweg, azaron, iets met deet, van die spiraaltjes met gifdik roken als je ze aansteekt. Maar deze keer is het zoeken. Alleen een restje van die spiraaltjes. Geen spullen voor als je gestoken bent. Ik heb zelfs mijn allergie tabletten thuis gelaten. De hor voor de deur ligt in de garage thuis. Catastrofe.

Zoals gemeld slapen we een beetje slecht. Ik tref wel een aantal van die teringlijers met de mepper maar pas als het dakluik helemaal dicht gaat, verdwijnen ze.

Bizar.

Dit alles maakt het een beetje makkelijker om afscheid te nemen van Asnen. De stilte, het natuurschoon, de rust. Het is hier ontzettend lekker.

We pakken de weg terug naar Malmo en komen na een paar uur aan in Kopenhagen. 

Midden in de stad is een grasveld. Daar hebben ze toiletwagens neer gezet. Een stroomvoorziening geïmproviseerd en daar zit een hele aardige man aan de receptie met zijn kleinkind. Dat is onze camping voor 2 nachten

We zoeken een mooie plek maar staan achteraf gezien wel een beetje scheef, dat had beter gekund.

Eigenlijk pakken we direct de fiets om de stad in te gaan. De zon schijnt volop en een t-shirt volstaat. Het is heel druk met fietsers en dat is even opletten. We bezoeken wat vaste toeristische plekken en maken mooie foto’s. We eten een hotdog en dan fietsen we naar de overkant, langs Christiania naar Reffen. We drinken een biertje en dan eten we een heerlijke Griekse wrap. De sfeer zit er goed in, in Kopenhagen. Na die lange koude winter is de zon een welkome vriend. De terrassen zitten stampvol en de sfeer is zeer relaxed. We verbazen ons over het aantal en de diversiteit aan fietsen. Langzaam beginnen we te wennen aan de fietsregels hier. 

Het is een geweldige middag. Ik dacht dat Malmo gaaf was maar zo te zien is er een Scandinavische stad die er nog een schepje bovenop kan doen. Het verschil zit hem met name in de bourgondische sfeer die hier heerst. In Malmo is het strak, netjes en qua eten en drinken is het aanbod beperkt. Kopenhagen is een smeltkroes van verschillende keukens. En in overvloed. En bier. En wijn. En mojito’s.

Het is wel stevig aan de prijs.

Kopenhagen heeft ons, mij in ieder geval heel positief verrast. Wat een gave stad is dit.

Morgen opnieuw. Ik voorspel dat we weer in Reffen een biertje doen.

Asnen runt

We hebben al wel meer gefietst dan gegolft dit jaar maar ook daar kwam steeds wat tussen. Beetje door het Nijreesbos, Twickel, kanaal, Delden. Dat soort ritjes. In Vetlanda hebben we een mooi rondje om de stad gemaakt, wel op Strava maar niet compleet en accuraat. Waardeloze app is dat.

Eenmaal hier in Åsnen willen we eigenlijk wel een langere tocht maken. Uit eerdere ervaringen met de elektrische fietsen en de hondjes in de kar weten we dat dit best een uitdaging is. Het gaat nogal eens omhoog. Ik haat klimmen.

Ik vind op Komoot een mooie ronde van 42 kilometer met 250 meters omhoog. Dat moet wel enigszins lukken.

We slapen weer lang uit. Omdat het kan! Dan ontbijt en dan vertrekken we rond half 12.

Direct van de camping af naar links een hele steile helling die uitmond in een afdaling naar Urshult. Die moeten we straks bergopwaarts terug.

In Urshult rijden we langs het meer en dan duiken we de bossen in. Af en toe een brug, gravel, zandpad of een prachtig geasfalteerd pad. We steken een paar keer de doorgaande wegen over en zeggen wel heel vaak tegen elkaar dat het hier heel erg mooi is. Fantastische uitzichten over het merengebied. Op een verdwaalde auto na komen we niemand tegen. De wind waait stevig vanuit het noorden maar daar hebben we geen last van. Nog niet.

De kilometer vliegen onder ons door en met gemak komen we weer in Urshult aan met 35 kilometer op de teller. We zoeken een bankje aan het meer en eten ons brood in de wind. De plaatselijk supermarkt heeft ijsjes en als we dan weer op de fiets stappen dan voelen we de beentjes pas.

En inderdaad gaan de laatste 5 kilometer slopend langzaam bergopwaarts. Met de wind op de kop. De kilometers tellen tergend langzaam af naar de camping. De Fiskrokeri is vanaf de camping maar een klein eindje maar die laatste heuvel is echt even afzien. En dat terwijl ik onderweg nog naar Renate riep dat ik wel aan die heuvels begon te wennen.

We dalen af naar de camping in een noodgang. Die eerst klim bergafwaarts is net zo steil. Ik tik net de 50 km/u niet aan geloof ik.

Op de camping gaan de fietskleren uit en eten we wat lekkers. De rest van de middag verdwijnen we in een boek of een serie. Wifi is groots hier.

Morgen zullen we de beentjes wel voelen maar wat een geweldige rit was dit. Ik word nog een fietser ook nog……….

Wordt vervolgt in Kopenhagen.

Asnen

Kopenhagen zal nog even moeten wachten.

We slapen lekker lang uit vanmorgen. We hoeven niks, ja alleen even de camping verlengen voor een nacht. Het waait weer flink en het is zelfs bewolkt. We ontbijten binnen.

Ik stel voor om te vertrekken. Naar Asnen, Karasands camping bij Urshult. We wikken en wegen. We besluiten om te gaan. Zo’n wijziging in de planning, daar moeten we allebei altijd even aan wennen. Renate doet de afwas en ik maak de camper rijklaar. Stoeltjes en tafel erin, fietsen erop. Even de watertank vullen en het toilet leeg gooien. Dan gaan we naar de Lidl. In Urshult zitten we 10 kilometer van een supermarkt. Dan wil je iets bij je hebben.

Het is een hele mooie rit van 120 kilometer. Het waait wel maar de zon is er volop. We kiezen een mooi plekje uit en gaan zelfs zwemmen in de middag. We staan hier een stuk beschutter dan op de heuvel in Vetlanda. Heerlijke plek hier. 

Morgen staat er een rondje van 40 kilometer op de fiets op de planning. We gaan het zien.

Golfbaan

Het zal ergens in de jaren 80 zijn geweest. Juli of augustus. Als het nog lang licht is in Zweden. Na een dag op pad te zijn geweest met onze ouders hebben we waarschijnlijk met de surfplank wat gespeeld. Of met de opblaasboten. Of vanaf de steiger wat staan vissen. We zijn met ons 5. Bas, Dianne, Henk-Jan, Wilco en ondergetekende. We wachten samen tot het wat donkerder wordt zodat we de golfbaan kunnen verkennen.

We lopen langs het water naar de plek waar al die witte balletjes liggen. Stiekem nemen we er een paar mee. De jongens die de ballen van de driving range rapen zien ons en roepen dat dat niet mag.

Jaren later doen onze kinderen precies hetzelfde. Ook zij komen trots met een aantal ballen terug naar de caravan. 

Gisteren betaalden we 4,50 euro voor 30 ballen en slaan we ze zelf. Vandaag gaan we een rondje lopen. Helaas is de driving range dicht voor werkzaamheden. We kletsen even met de baandirecteur. Hij vraagt waar we vandaag komen en of Nederland zou winnen van Zweden op het WK. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet wist dat ze in dezelfde poule zitten. Met Japan! Hij vertelt dat ze wat problemen hebben met de greens en vertelt dat de winter goed was. Koud! Ook hier kan het 15 tot 20 graden vriezen in de winter. Ik dacht dat ik Veltanda kende.

We chippen en putten een half uurtje en dan is het 10 voor 11. Onze tee-time.

Ik zal de ronde kort samenvatten. We slaan allebei ruim boven onze handicap. Elke hole wordt verloren op de green. Behalve 1. Ik maak een put van zeker 6 meter. Waanzinnig gevoel is dat. Het afslaan gaat voor ons allebei mooi consistent. We pakken bij de eerste slag allebei ruim 100 meter. De holes zijn lang hier. Variëren van 350 tot 550 meter. We lopen ruim 6 kilometer. Ik verlies een bal die ik perfect land op de green, in 1 slag maar die rolt net iets te ver door en beland in het water.

Bij hole 9 ligt de green voor het clubhuis. Dan heb je publiek bij het putten. Helemaal ruk. 

We doen 9 holes in totaal en laten de rest schieten. Ik heb nog steeds ruzie met mijn knieën en Renate kampt met een waarschijnlijke hernia. Mooi geweest zo.

We zijn allebei niet ontevreden over ons eerste rondje van het jaar. En bedenk ff dat het onze 4e of 5e volledige 9 holes is. We komen net kijken.

Morgen blijven we nog een dagje en dan gaan we de Hydrobanen spelen. Holes van maximaal 90 meter. Een korte oefenbaan. Goed voor ons spel en fijn om nog even in de sfeer te blijven. De mensen zijn hier allemaal zo behulpzaam en vriendelijk.

Daarna wacht Kopenhagen.

Vetlanda

We rijden al op tijd weg bij de Gekas en uit checken doen we weer via de app. We zijn onmiskenbaar in Zweden. De uitgestrekte bossen worden afgewisseld door blauwe meren. Dorpjes met een witte kerk. Hier en daar een industriegebied, en vaak heeft dat te maken met hout, en bij de grote rotondes een tankstation, een ICA of een Biltema.

We komen een outlet tegen in Skeppshult waar ze gietijzeren kookgerei maken. Van pannen tot pepermolens en cakevormen. Heel mooi om te zien maar wel een beetje duur als je niks nodig hebt.

Rond 1300 uur zijn we in Vetlanda. Er is iemand bij de receptie zelfs. We betalen de camping en tegelijk ook de greenfee voor morgen. Zo rond half 2 vertrekken we naar de golfbaan om een beetje te oefenen. Dat hebben we nog niet gedaan dit jaar. Dat was wel het plan. Maar andere bezigheden leidden ertoe dat het er niet van kwam.

Het gaat ons beiden best wel lekker. Het afslaan op de driving range, het chippen en het putten. Maakt niet uit wat er gebeurt morgen. We zijn hier!

We hebben eigenlijk door de jaren heen wel een beetje een vaste plek op deze comping. Nummer 26. Maar deze keer staan we boven op de nieuwe camperplaatsen en kijken we uit over het meer. Grumlan. En dat bevalt ons prima.

Morgen gaan we proberen om 18 holes vol te maken en net als vandaag te genieten van het weer, de omgeving en de golfbaan.

Winkelen

Het zonnetje doet al vroeg zijn best in de ochtend. Een broodje, een kopje koffie en een zacht gekookt eitje eten we in de zon. Rond kwart voor 10 lopen we fris gedoucht naar de winkel. 

We doen rustig aan. Eerlijk gezegd hebben we gisteren al een flink deel gezien. Renate probeert nog wel wat kleding maar dat valt toch altijd een beetje Zweeds. Ik trek nog een blauwe golfbroek met een roze polo aan maar die halen de keuring ook niet.

We eten een hamburger in de winkel en gaan dan even lekker naar de bus. Even ontprikkelen. Ik pak de fietsen van de bus want mijn knieën moeten nog meer dagen mee. Al dat lopen, daar worden ze niet beter van.

Na een paar stevige buien maken we een laatste rondje door de winkel en dan pakken we een biertje in de zon. We eten pizza in de avond en verhuizen rond half 9 naar binnen. De Nederlandse hitte, daar zijn we aan ontsnapt. 

Morgen rijden we naar Vetlanda om een paar balletjes te slaan op de golfbaan daar. Als het goed is met een graad of 21 en een strak blauwe lucht. Morgen een beetje oefenen op de driving range en dan maandag vanaf 10.50 een hele ronde.

Daar ga ik zeker een verhaaltje aan wijden. Dan is de cirkel namelijk weer rond.

Benieuwd

Ja, we werden heel benieuwd wakker vanmorgen. Beetje zenuwachtig voor de dag van vandaag. Of de bus niet opnieuw aandacht zou vragen.

En daarbij is het een beetje onwennig. De vaste lezer kent onze ochtendroutine. Renate gaat wandelen met de hondjes en ik maak de bus aan kant en zet het ontbijt op tafel. Vaak met een gekookt eitje en koffie. Voer voor de hondjes klaar zetten en dan rustig de dag beginnen. En nu is er ff helemaal niks. Ja, ontbijt. En koffie. En een snelle cracker. De hondjes zijn bij opa en oma.

We vertrekken rond half 10 voor een rit van ruim 400 kilomeer naar de Gekas in Ullared. You love it or hate it. 

Door de miezerregen rijden we over de Grote Beltbrug en daarna de Oresund. Vandaag geen files of drukte (beetje bij Copenhagen). Voor mij is de aankomst in Zweden steeds weer een emotioneel moment. Ik word er ook blij van. Goed om terug te zijn. In ruim 40 jaar is het gewoon meer geworden dan een vakantieland. 

Ik vind het overal mooi hoor, van Dwingeloo tot Tokyo, van de Ardennen tot de Eifel, van Berlijn tot Dublin, maar Zweden heeft een plek in mijn hart en ziel.

We gaan een beetje mee met de moderne tijd en we checken in met een appje op de telefoon. Het inchecken wilde hier in drukke tijden wel eens lang duren. Nu is het een kwestie van online reserveren, telefoon tegen de paal en de boel op de plek zetten.

Rond 4 uur lopen we naar de winkel. Het is lekker rustig. Wat opvalt is dat steeds vaker grote (Zweedse) merken een plekje vinden in de winkel. RevolutionRace en Garphyttan liggen hier voor minder dan de helft van de detailprijs online. Ook Tommy Hilfiger, Levi’s, Hugo Boss en Under Armour zijn ruimschoots vertegenwoordigd.

Zo rond half 7 heb ik het wel gezien. Ik word nukkig en chagrijnig. We hebben dan al een bordje eten in het restaurant gehad. En dat was prima.

Ik heb een werkbroek gekocht, wat golfspulletjes en brood voor morgen. Renate heeft een pet voor het golfen en we hebben wat twijfel-dingen waar we nog een nachtje over slapen.

Het goede nieuws is dat ze weer aan het uitbreiden zijn. Een grotere winkel en een enorme parkeergarage dit keer. Het slechte nieuws is dat onze favoriete hamburgertent is verdwenen in de vaart der Gekas.

Het blijft een bijzonder fenomeen.

Middelfart

We zijn er al vroeg bij vanmorgen. We gaan op vakantie. 11 dagen naar Zweden en Denemarken.

Rond 8 uur rijden we fris gedoucht de oprit af. Uitgezwaaid door Sven.

Om vervolgens bij Borne te constateren dat de bus vraagt om de motor te laten nakijken. Een luide piep en een lampje op het dashboard. Woede, verdriet, teleurstelling, verlies van vertrouwen. Alle emoties razen door ons hoofd. Die zorgvuldig voorbereidde vakantie, die inspanning en voorpret van de afgelopen maanden, dat uitkijken naar een mooie reis, valt dat allemaal nu al in het water? Bij fokking Borne!

Ik overleg even met de dealer en dan bellen we de wegenwacht. Na een goed uur komt er een vriendelijke man met computer en die verteld ons dat er een foutmelding zit op de verstuiver. Dat kan een duur grapje worden. Als hij de foutmelding verwijderd loopt de bus als een zonnetje. Hij test door goed gas te geven en de foutmelding blijft weg. We overleggen samen met de dealer en komen tot de conclusie dat we het erop moeten wagen. We beginnen onze reis door wat langer in Nederland te blijven en steken uiteindelijk bij Emmen de grens over.

Het is druk, chaotisch, lang. Een B-weg in Duitsland vol vrachtverkeer. Goeie tip, meneer de wegenwacht. ;-)

Eenmaal op de autobahn wordt het niet beter. Druk, lang en chaotisch. Bij Bremen. Bij Hamburg. Het plan is om de boot te pakken maar zowel de app van de Autobahn als google-maps geeft een wegafsluiting en een vertraging van 1,5 uur

We gaan richting Flensburg en we sluiten weer eens aan in de rij.

Lang verhaal. Lange dag maar we zitten inmiddels achter een biertje in Middelfart.

Bent u ook zo benieuwd naar morgen?