Niks, helemaal niks. We hoeven nu even helemaal niks meer. Geen oesters eten, geen landingsstranden, geen musea, geen kliffen. Het lijkt wel vakantie.
We rijden vandaag naar La Roche. Naar camping Le Lidon, midden in het groene Venetië. In Marais Poitevin. Het moeras van Poitevin.
Om er te komen heeft mijn vriend Google een vreselijke weg uitgezocht. 25 Kilometer erbarmelijk slecht asfalt met enorme drempels en gaten. Ik word er flink chagrijnig van. Het schiet niet op. Ook de beloofde supermarkten zijn er niet, of ze zijn dicht op deze Samedi.
Op de camping worden we hartelijk ontvangen en nadat zij mijn 3 jaar Havo Frans heeft afgekeurd gaan we verder in het Engels. Ik doe nog wel een poging maar de dame aan de receptie kan een glimlach niet onderdrukken. We zoeken een mooie plek uit aan het water (slootje) en dan doen we ons ding. Wandelen, luifel uit. Afwas. Eten en zitten.
Het internet is hier maatje 3G (echt waar) dus verwacht van ons niet te veel.
Maar dat draagt wel bij aan het niks. We hoeven ff niks.
Lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten